DARK MEMORY [NC] CHANBAEK บทที่ 16

จูบที่แสนอ่อนหวานแปรเปลี่ยนเป็นวาบหวามเร่าร้อน สองร่างที่ยังคลอเคลีย เสื้อตัวหนาของขวัญจากคุณพ่อของแบคฮยอนที่มอบให้ลูกชายในวันแรกถูกถอดออกด้วยฝืมือของชายหนุ่มคนรักไปพร้อมกับเสื้อนอนผ้าแพรสีเข้ม วอกคอขาวถูกซุกไซร์ด้วยริมฝีปากหนาอย่างรุ่มหลง เรียวไหล่เล็กและแผ่นอกบางถูกแต่งแต้มไปด้วยรอยรักสีกุหราบไปจนทั่ว ยอดอกสีอ่อนของแบคฮยอนเป็นที่น่าต้องตาต้องใจชวนให้ลิ้มลอง


“อ่ะ....................”


เสียงหวานใสเปร่งเสียงครางแผ่วเบาอย่างเขินอาย เรียวปากและลิ้นที่ช่ำชองยังทำหน้าที่ของมันไม่ขาดตกบกพร่อง


“น่ารักมากแบคฮยอนของชาน”


ชายหนุ่มเอ่ยชมคนรักที่กำลังหน้าแดงด้วยแรงอารมณ์เสื้อผ้าทุกชิ้นของทั้งคู่ถูกถอดไปกองรวมกันอยู่ที่ปลายเตียง เรือนร่างเปลือยเปล่าของแบคฮยอนช่างสวยงามเกินกว่าที่ชายหนุ่มคาดคิด


........ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง......วันที่แบคฮยอนจะมอบหัวใจและร่างกายให้เขาอย่างเต็มใจ.......


“หลังจากคืนนี้ไปชั้นจะเป็นเจ้าของเธอแต่เพียงผู้เดียว จำไว้นะแบคฮยอน”


ความรักและคำมั่นสัญญาที่เขาทั้งสองมอบให้แก่กันยังคงดำเนินต่อไป ปลายจมูแหลมและริมฝีปากของชายหนุ่มยังทำหน้าที่อย่างดีไม่บกพร่อง เนื้อตัวขาวเนียนเต็มไปด้วยรอยรักที่แต่งแต้มเอาไว้


ชานยอลลากลิ้นร้อนลงต่ำมายังแผ่นอกและต่ำลงที่หน้าท้องแบนราบ มือเรียวสวยของแบคฮยอนขยำเบากำแน่นที่ผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดจนยับยู่


“ชานนนน.........อือ..........อือออออออออ”


แบคฮยอนครางออกมาอย่างลืมตัวเมื่อเรียวปากอุ่นเข้าครอบครองส่วนที่อ่อนไหวของร่างบาง ร่างกายขาวเนียนบิดเร้าด้วยความเสียวซ่าน มือบางถูกยกขึ้นปิดกั้นเสียงครางหวานของตัวเองที่แบคฮยอนคิดว่ามันน่าอายเหลือเกิน ชานยอลปล่อยส่วนที่อ่อนไหวให้เป็นอิสระ แบคฮยอนหอบครางอย่างหมดแรง ชานยอลยันตัวขึ้นไปทาบทับร่างบางอีกครั้ง มองใบหน้าแดงซ่านด้วยความหลงใหล


“หมาน้อยรู้ไหมว่าเธอน่ารักเหลือเกิน”


“ไม่ต้องกลั้นเอาไว้ปล่อยปล่อยมันออกมา ในห้องนี้มีแค่เราสองคน ชั้นรักเอแบคฮยอน”


ชานยอลกล่าวชิดริมฝีปากอุ่น มือหนาทำหน้าที่ปลอดปล่อยความต้องการของแบคฮยอนที่คั่งค้างอย่างชำนาน ริมฝีปากแทะเล็มสร้างรอยที่ลำคอขาว มือเรียวของแบคฮยอนขยุ่มเส้นผมสีเข้มของชายหนุ่มอย่างลืมตัว


“อ่ะ..................อา...............อ๊า~~~~”


ไม่นานนักเสียงครางหวานใสก็ถูกปลดปล่อยออกมาอย่าเขินอายพร้อมน้ำรักสีขาวขุ่น แบกฮยอนลืมตาขึ้นมองหน้าชายหนุ่มอย่างเขินอาย


“พร้อมนะ!!!!! ชั้นจะพาเอไปด้วยกันกับชั้น”


ชานยอลเคลื่อนตัวขึ้นทาบทับร่างบาง แบคฮยอนนอนมองการกระทำนั้นอย่างไม่วางตา มือนาที่ช่ำชองจับเรียวขาสวยให้แยกออกก่อนที่เขาจะแทรกตัวเข้าหา มือหนาจับที่ข้อมือเล็กของแบคฮยอนข้างหนึ่ง มืออีกข้างจับส่วนที่อ่อนไหวของตนแทรกผ่านช่องทางรักสีหวานที่ปิดแน่น


“ชาน.........แบคเจ็บ!!!!!” ความเจ็บแปลบที่ถูกมอบให้ทำให้ร่างกายเล็กบิดเร้า


“ครั้งแรก.....คนหน่อยนะคนดี ชั้นจะอ่อนโยนกับเธอให้มากที่สุด แต่จะให้ชั้นหยุดตอนนี้ไม่ได้แล้วแบคฮยอน”


“ชั้นต้องการเธอ................”


ชานยอลออกแรงอีกครั้งเมื่อกล่าวจบ แกนกายของเขาแทรกผ่านช่องทางสีหวานไปอย่างยากลำบากแต่ก็สร้างความเสียวซ่านให้เขาจนถึงขีดสุด ร่างกายที่อ่อนไหวของแบคฮยอนทำให้เขาหยุดไม่ได้แล้ว ชายหนุ่มเริ่มขยับกายอย่างช้าๆ เพื่อปรับใหแบคฮยอนเคยชิน ตอนนี้ดวงตาใสของแบคฮยอนมีน้ำตาไหล คงจะเป้นเพราะความเจ็บแปลบที่เกิดขึ้น


“อ๊า................อา................”


ชานยอลครางสุขสมในขณะที่ตนเองขยับกายเข้าออกเป็นจังหวะ ก่อนจะก้มตัวกอดร่างบางเอาไว้แนบชิด สะโพกมนยังเคลื่อนตัวอย่างช่ำชอง ความเร่าร้อนของชานยอลทำให้ร่างกายของแบคฮยอนเริ่มปรับตัว จากความเจ็บปวดแปลเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านที่น่าหลงใหล กลิ่นกายและเหงื่อพราวที่เต็มตามเนื้อตัวของชานยอลคนรัก ทำให้เขาหลงใหล


แม้จะเจ็บแต่กลับรู้สึกดีอย่างน่าปะหลาด ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขของชายอลทำให้แบคฮยอนรู้สึกผ่อนคลาย นี่คือครั้งแรกของแบคฮยอน มันเกิดขึ้นกับคนที่เขารัก เต็มใจที่จะมอบให้


“ไม่เจ็บแล้วใช่ไหมคนดี”


ชานยอลถาม แบคฮยอนพยักหน้ารับ มันช่างน่ารักมากในสายตาของชายหนุ่ม ร่างกายที่แสนบริสุทธิ์การตอบรับที่อ่อนเดียงสา ทำให้เขาหลงใหลเสียยิ่งกว่าทุกคนที่เขาเคยผ่านมา เขาจับร่างเล็กของแบคฮยอนให้นอนค่ำไปกับเตียงก่อนจะยกสะโพกมนอิ่มเอิบขึ้น


แบคฮยอนโอนอ่อนผ่อนตามอย่างว่าง่าย เรียวขาสวยและช่องทางรักที่มีเลือดสีแดงไหลซึมไหนจะที่นอนสีขาวที่ถูกแต่งแต้มไปด้วยจุดแดงของเลือดบริสุทธ์ ยิ่งทำให้ชายหนุ่มโหยหา เขาแทรกกายเข้าอีกครั้งและก้มตัวแนบชิด จูบที่แผ่นหลังสวยขาวเนียนที่ต้องแสงไฟสีนวล


“คุณชาน.............อ่ะ............แบคเจ็บฮะ” แบคฮยอนยันแขนของเขาขึ้นกับเตียงนอนยันตัวเองขึ้นเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดของบทรัก


“อดทนอีกนิดนะ ชั้นจะช่วยให้เธอผ่านมันไปได้เอง”


“เรียกชื่อของชั้นแบคฮยอน”


ชานยอลเริ่มขยับกาย เขากำลังทรมาณและกำลังจะสำลักความสุขตาย โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่านี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย เขายังคงชิมความหอมหวานของแบคฮยอนอย่างกระหาย


“อ่ะอืออออออออออออ...................อา”


“อืมมมมมมมมมมมมมมม อา.........แบคฮยอน..........แบคฮยอน”


“อ่ะ.................อืออออออ คุณชานยอล”


เสียงครางอย่างสุขสมของทั้งคู่ บ่งบอกความสุขครั้งสุดท้ายในค่ำคืนนี้ ร่างกายกระตุกเกร็งชายหนุ่มเร่งความเร็วของการเคลื่อนไหวก่อนจะปลดปล่อยความต้องการออกมาเต็มช่องทางสีหวาน


ชานยอลหมดแรงเขานอนทาบทับร่างกายเล็กของแบคฮยอนอยู่อย่างนั้นโดยไม่ถอนกายออก ความอุ่นร้อนที่รักแน่น กลิ่มหอมของร่างกายสวยงามทำให้ความต้องการของเขาเกิดขึ้นอีกครั้ง


กลับเม้นท์ที่ http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1094888&chapter=17