บทที่ 29 NC KRISHO PART [ NC 20+ ]

“ป๊ารักแม่ของแกเหลือเกินตาชาน”


“ขอบคุณนะฮะ.........ขอบคุณ”


มือเล็กของจุนมยอนสอดประสานที่เรือนผมของอู๋ฟานก่อนจะกดเพียงเบาให้คนตัวโตก้มลงจูบเขาอีกครั้ง คราวนี้กลับเร่าร้อนมากกว่าเดินหลายต่อหลายเท่า ริมฝีปากหนาละจากเรียวปากสวย ลงสู่คำคอขาวที่มีรอบจากเก่าอยู่ประปราย แต่มันยังคงไม่พอ เมื่อเรียวปาหกนั้นยังพร่ำมอบจูบฝั่งลงไปอีกครั้ง ครั้งแล้วครั้งเล่า


มือหนายังทำหน้าที่ของมันได้อย่างดิบดี ลูบไล้ไปที่ต้นขาอ่อนและสะโพกสวยที่เปลือยเปล่าอยู่ก่อนแล้ว ผิวของจุนมยอนลื่นมือและอ่อนนุ่ม กลิ่นกายหอมๆกับกลิ่นเหล้าแรงผสมกันเย้ายวนอารมณ์ของคนกระทำได้มากเหลือเกิน ก่อนที่เรียวปากหนาจะครบครองยอดอกสีสวยทั้งสองข้าง ล่อเล่นกับเรียวลิ้น


“อ่ะ........อืออออออออ” ร่างบางปลอดปล่อยเสียงครางหวานหูมาให้เขาได้ยินครั้งแล้วครั้งเล่า


ไม่ว่าจะเป็นเพราะผลของแอลล์กลอฮอลล์หรือเป็นเพราะแรงอารมณ์ของจุนมยอนแต่อย่างใด ในตอนนี้ร่าบางกลับกำลังทำให้กำแพงของความอดทนของเขานั้นขาดสะบั้นลง มากประสบห์การณ์อย่าเขากำลัง อดรนทนไม่ได้กับคนอ่อนประสบห์การณ์ที่แสนเย้ายวน ริมฝีปากหนาไล่ทำรอบลงต่ำเรื่อยๆ


“คุณอุ๋ฟาน.........หยุดก่อนได้ไหมอะ ฟังผมก่อน” จุนมยอนร้องท้วง


ร่างหนาของชายหนุ่มหยุดการกระทำลง เขากำลังเกิดอาการหงุดหงิดเล็กน้อยที่โดนขัดใจ จุนมยอนคงจะอ้อนวอนไม่ให้เขาทำอะไรตนเองอีกเป็นแน่ แต่ไม่มีทาง เขาไม่มีทางยอมเป็นแน่ในคืนนี้ อู๋อี้ฟานยืนขึ้นเต็มความสูงที่ขอบเตียง มองดูร่างบางแสนสวยต้องตาที่กำลังยันตัวลูกขึ้นและขยับเข้าใกล้เขามากขึ้นเรื่อยๆ


จุนมยอนก้มหน้างุดจนชิดกับอก แต่สองมือนั้นกลับยื่นเข้ามาจับแน่นที่ขอบกางเกงผ้าแพรของเขา อู๋อี้ฟานมองการกระทำเคอะเขินของร่างบางด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น จุนมยอนกำลังจะทำในสิ่งที่เขาไม่คาดคิด สองมือบางกำลังจะเลื่อนกางเกงผ้าแพรตัวนี้ลงจากเอวหนาของเขา


“แน่ใจเหรอว่าทำได้ ไม่จำเป็นเลยถ้าเธอไม่ต้องการแบบนี้”


ร่างบางพยักหน้าเบาๆสามสี่ที ก่อนที่ดวงตาสวยจะช้อนมองขึ้นมาที่ใบหน้าของเขา ดวงตาฉ่ำคู่หวานกำลังอ้อนวอนอย่างที่สุด


“ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ก่อน ผมคิดว่า..............ว่า......ผมต้องรองรับ.......เอออ แรงของคุณไม่ไหวแน่ๆ ให้ผมได้ช่วยคุณปลดปล่อยมันมาบ้างเถอะฮะ”


พูดจบมือเรียวก็ลดกางเกงผ้าแพรลงสู่พื้น ความต้องการที่ชูชั้นอยู่ตรงหน้า จุนมยอนเลือกที่จะกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ในความคิดเขา บางทีเพราะความเมาอาจจะทำให้เขากล้ามากถึงเพียงนี้ แต่ถ้าเขาไม่ช่วยชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความต้องการนี้ปลดปล่อยเสียก่อน เขาคงจะต้องรอบรับอารมณ์ดิบไปทั้งคืนเป็นแน่ และร่างกายของเขาอาจจะรับมันไม่ไหว จุนมยอนไม่อยากให้ชายหนุ่มเห็นว่าเขาอ่อนแอ


“ชั้นจะไม่ห้าม แต่รู้ไว้นะถ้าคิดจะทำแล้วก็ต้องทำให้ชั้นพอใจ”


สองมือเล็กปล่อยกางเกงผ้าแพรนั้นลงสู่พื้นก่อนที่มือไม้สั่นที่กำลังงุ่มง่ามจะจับเข้าที่ ความต้องการที่อยู่ตรงหน้า จุนมยอนหน้าแดงตัวแดงไปหมดไม่รู้เป็นเพราะพิษเหล้าหรือเพราะความอายกันแน่ อู๋อี้ฟานก็ยืนมองการกระทำนั้นอย่างแน่นิ่ง ทั้งที่ในใจนั้นเต้นระส่ำกับความน่ารักของคนรัก


ร่างบางพยายามยันตัวลุกขึ้นให้ได้รับดับ ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าสวยเข้าใกล้และเรียวปากเล็กก็ครอบครองความต้องการอันใหญ่โตนั้นไปเล็กน้อย ก่อนจะถอนปากออกอีกครั้ง


“ไม่ไหวก็หยุด ชั้นไม่ว่า”


“ไหวฮะ”


เพียงแค่คำถามที่แฝงไปด้วยความเป็นห่วงของชายหนุ่ม จุนมยอนกลับคิดว่ามันเป็นคำดูถูก มือเล็กประครองมันอีกครั้งและในครั้งนี้เรียวปากสวยก็เข้าครอบครองได้ในทันที จุนมยอนนั่งอยู่ตรงหน้านั้น ก่อนที่ริมฝีปากบางจะทำหน้าที่ของมันอย่าเก้เก้กังกัง มือหนาของอู๋ฟานยื่นมาลูบเบาๆที่เรือนผมสวยสีเข้ม เขาต้องการให้กำลังใจ


“พอก่อนจุนมยอน”


อู๋อี้ฟานบอก จุนมยอนปล่อยแกนกายใหญ่นั้นลง เขารู้สึกไม่ดีที่ตัวเองคงไม่สามารถทำให้ชายหนุ่มพอใจได้ ร่างหนาของอู่อี้ฟาน ล้มตัวลงนอนที่เตียงนุ่มโดยมีหมอนใบใหญ่ยันหลังของเขาเอาไว้กับหัวเตียง


“ถ้าอยากทำให้ชั้นพอใจก็มาทำตรงนี้ ชั้นจะสอนเธอเอง”


คนตัวเล็กขยับร่างกายเข้าใกล้ชายหนุ่มช้าๆ อู่อี้ฟาน จับเอาใบหน้าสวยของจุนมยอนเข้ามาจูบเบาๆที่เรียวปากสวย ........................ “แก่แดดนักนะเรา” ...........................


จุนมยอนกำลังเขินอายอย่างที่สุด จุนมยอนก้มตัวนานลงราบไปกับท่อนขาแกร่งของอุ๋ฟาน นี่เป็นท่าทางที่ถนัดกว่าครั้งเมื่อครู่ ชายหนุ่มตั้งใจจะสอนเด็กไม่รู้เรื่องรู้ราวให้ทำมันได้อย่างสบาย


ฝ่ามือเล็กนั้นประครองความต้องการของชายหนุ่มเอาไว้ในมือ ก่อนที่เรียวปากสวยจะเข้าครอบครองอีกครั้ง ในครั้งนี้คงเป้นเพราะ ท่าทางที่ถูกจัดเตรียมไว้ จึงทำให้จุนมยอนทำมันได้อย่างง่ายดายขึ้น คนอ่อนต่อโลกยังคนขยับหัวเล็กๆเป็นจังหวะช้าๆ ความอุ่นร้อนที่เข้าครอบครองแกนกายของเขาเอาไว้นั้น ทำให้อู๋ฟานแทบจะหมดเรี่ยวแรง แม้มันจะดูเก้งก้างและไม่เป็นงาน แต่จุนมยอนก็ดูตั้งใจมันมากเหลือเกิน


“อือ...............เด็กดีแบบนั้น อ่า.............”


เสียงเข้มสั่นเมากล่าวเอ่ยชมเพื่อให้กำลังใจ สองมืดหนาจับกระชับที่เรือนผมสีเข้มของจุนมยอนเอาไว้ มันดุเหมือนกับว่าเขากำลังกดหัวเล็กๆนั้นให้กระทำมันมากขึ้นๆมากขึ้น เสียงครางแหบพร่าของอู๋ฟานจุนมยอนได้ยินมันอย่างชัดเจน ยิ่งเพิ่มความกล้าให้มากขึ้นไปอีก เมื่อความใหญ่โตนั้นเกินกว่าเรียวปากเล็กของเขาจะรับมันไหว จำต้องใช้สองมือบางช่วยในการเคลื่อนไหว เพิ่มเติมแรงอารมณ์เข้าอีก


“อา.................อ่ะ!!!!!!!!!!!!! อืมมมมม ทำดีมากเด็กน้อย”


ทุกครั้งที่ฟันคมของจุนมยอนโดนเข้ากับความต้องการของเขา ทั้งที่ร่างบางไม่ได้ตั้งใจ ทุกครั้งเขาก็มีอาการตัวเกร็งอย่างเห็นได้ชัด


“อ่าเร็วอีก.........อย่างนั้นดีมากกกก อ๊าซ์!!!!!!!!!!!”


เรียวปากเล็กเพิ่มความเร็วความคำสั่งที่ได้ยิน จุนมยอนใจกล้ามากเสียจนตัวเองยังตกใจ แต่ก็ทำตามคำสั่งนั้น จนเขารู้สึกได้ถึงเวลาอันสมควร ชายหนุ่มมีอาการทรมานที่ต่างออกไป คงจะใกล้ถึงจุดสุดยอดอย่างเต็มที่ จุนมยอนจึงเพิ่มความเร็วอีกครั้ง และเพียงไม่นาน ร่างกายของอุ๋อี้ฟานก็กระตุกเกร็ง ฝ่ามือหนากำแน่นที่เรือนผมของเขา แกนหายใหญ่ปลดปล่อยสายน้ำรักออกมาเต็มปากของร่างบาง จุนมยอนพยายามกลืนมันลงคอทั้งๆที่ยังคงฝาดลิ้น เขาใช้เรียวลิ้นรับสัมผัสนั้นจนสะอาดเอี่ยม


“คุณ...............”


“ทำดีมากตัวเล็ก ลุกขึ้นมาชั้นจะให้รางวัล”


จุนมยอนยันตัวลุกขึ้นคลานเข้าไปที่วงแขนกว้างที่กางออกรอรับเขาเข้าไปสู่อ้อมอก ริมฝีปากหนาให้จูบที่แสนอ่อนโยนเป็นรางวัลกับเขา ก่อนที่คนตัวเล็กจะตกอยู่ภายใต้ร่างหนาของชายหนุ่มอีกครั้ง


“คุณรู้สึกดีใช่ไหมฮะ บอกผมตามตรง”


“ดีมาก.............มากๆเลย ทำไมถึงได้น่ารักแบบนี้ ชั้นรักเธอจะตายอยู่แล้วรู้ไหมจุนมยอน”


“คุณอู๋ฟาน”


ร่างกายหน้าขึ้นทาบทับกับคนตัวเล็กเอาไว้ คราบน้ำรักสีขาวที่มุมปากของจุนมยอนเขาเห็นมันเต็มสองตา ก่อนที่สองแขนของเขาจะจับท่อนขาเรียวให้ขึ้นมาพาดไว้ที่ช่วงเอวของเขา


“ถ้าไม่ไหวเธอบอกชั้น”


แกนหายใหญ่ถูกสอดใสในขณะที่ร่างบางไม่ทันตั้งตัว จุนมยอนสะดุ้งสุดตัว พร้อมกับพยายามแอ่นรับความต้องการอันใหญ่โตที่แทรกเข้ามานั้น อุ่อี้ฟานก้มลงจูบสัมผัสไปที่ริมฝีปากที่มุมปากมาน้ำรักสีขาวของเขาอยู่ และเขาก็ตั้งสติอีกครั้ง ออกแรงเพียงเบาๆให้แกนกายแทรกผ่านเข้าสู่ช่องทางรักสีสวยอย่างช้าๆ


“อือออออออออ ฮืมมมมมมมมมมม” จุนมยอนครางอู้อี้ในลำคอเพราะว่าเขานั้นถูกปากปิดปากเอาไว้ไม่ให้ได้ออกเสียง ความต้องการของอุ๋อี้ฟาน เข้าไปในกายจนสุดแล้วเขาก็ถอนจูบออกและเริ่มขยับตัวอีกครั้ง ร่างบางของจุนมยอนขยับตามจังหวะไปเรื่อยๆ น้ำตาใสไหลลงจากหางตาสวย รู้สึกได้ถึงความใหญ่โตที่แทรกเข้ามา สองมือบากจิกลงที่ผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตา แรงขยับของทั้งคู่ทำให้เตียงใหญ่ราคาแพงสั่นไหวไปตามแรงนั้น


“อ่า....................อา~~~~”


เสียงครางทุ้มตำเริ่มเล็ดรอดมาให้ร่างบางได้ยิน ก่อนที่ความเร็วของบทรักจะเริ่มก่อขึ้นมาในตอนนี้ จุนมยอน กำลังถูกกระแทกกระทั้น รุนแรงมากขึ้น คงเป็นเพราะอารมณ์ความต้องการของคนตัวสูงที่ไม่ได้ปลดปล่อยกับเขามาตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องที่เกาหลี แม้จะรู้สึกเจ็บแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารู้สึกดีเช่นเดียวกัน อุ่อี้ฟานผ่อนกำลังลงก่อนที่เขานั้นจะจับร่างบางให้นอนคว่ำ และสอดใส่เข้าไปอีกครั้ง ในท่าทางนี้คงจะทำให้เขารุ้สึกดีได้ไม่น้อย เพียงแค่เริ่มต้นเสียงครางนั้นก้ดังออกมาในทันที


“จุนมยอน........................อืมมมมมมมมมมมมม”


“อ่ะ..........จะ.....ผมเจ็บฮะ....อือออ”


แกนกายที่สอดเข้าออกจนสุดในทุกๆครั้งทำให้ร่างบางเริ่มทนไม่ไหวกับความรุนแรงนั้น แรงกระแทกทำให้สะโพกสวยได้รูปของจุนมยอนเปลี่ยนเป็นสีแดง อู่อี้ฟานได้ยินมันชัดเนแต่แรงอารมณ์ของเขามันเบาลงกว่านี้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว จำต้องคล้องแขน ดึงเอาสะโพกบางให้มารับสัมผัสเขาแทนเพื่อลดความเจ็บปวดให้ร่างบาง


“อ่ะ...........เจ็บบบบ”


จุนมยอนยันแขนเล็กขึ้นทั้งสองแขนตอนนี้เขาอยู่ในท่าคุกเขาและด้านบนของเขาก็มีร่างหนาของชายหนุ่มอยู่เหนือกว่าและยังขยับเข้าออกตลอดเวลา อุ๋ฟานโน้มตัวลงจูบที่หลังคอของจุนมยอนให้ได้ผ่อนคลาย


“ทนหน่อยนะคนดี คืนนี้ยังอีกยาวไกล”


“อ่าซ์~~~~~”


เสียงครางที่สุดแสนจะเซ็กซี่ทำให้จุนมยอนเคลิ้มตาม เขาลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะในตอนนี้ร่างกายนั้นแนบชิดและขยับมันไปพร้อมๆกัน น้ำหนักตัวของชายหนุ่มที่ถามโถมเข้ามาทำให้สองแขนเล็กชักจะหมดแรง จุนมยอนล้มตัวลงฟุบไปกับเตียงในขณะที่สะโพกสวยของเขายังคนถูกเร่งเร้าอยู่ เวลาผ่านไม่ ความเร่าร้อนและรุนแรงก้ยิ่งทวีคูณ


“อีกนิดนะ.............อืออออออ”


“อา.................อา.................”


เสียงครางกระเส่าไปพร้อมกับจังหวะกายขยับร่างกายทำให้จุนมยอนที่อยู่ด้านล่างแทบจะขาดใจ แม้จะเจ็บแต่มันเต็มไปด้วยความสุข


“เธอยากมีลูกอีกรึเปล่าจุนมยอน............อา.............มีลูกเล็กๆอีกคน”


“คุณถามอะไร......................บ้า อ่ะ............”


“ชั้นไม่อยากมี เพราะถ้าเธอท้อง...........อ่ะ.........อืมมมมมมมมมม ชั้นก็จะไม่ได้ ทำกับเธออีก ชั้นต้องตายแน่ๆ อ๊า..............จริงไหม คิดเหมือนกันรึเปล่า.............อ่ะ............” “บ้า!!!!!!!!!”


จุนมยอนต่อว่า ร่างกายที่เคลื่อนไหวจากเบาๆเป็นรุนแรง ร่างกายที่ชุ่มเหงื่อของชายหนุ่มกำลังเร่งความเร็วอีกครั้งให้ไปให้ถึงจุดที่เขาจะพาจุนมยอนออกวิ่งไปพร้อมกัน ร่างกายของทั้งคู่เคลื่อนไหวรุนแรง จนในที่สุด ความต้องการที่มากล้นก้ถูกปลดปล่อยออกมาในกายของร่างบางอย่างท่วมท้น


“อา............................อา.................อืมมมมมมมม”